شهرستان رضوانشهر

شهرستان رضوانشهر یکی از شهرستانهای استان گیلان در شمال ایران است. مرکز این شهرستان شهر رضوانشهر است. این شهرستان در شمال غربی این استان، بین سواحل دریای خزر و رشته کوه‌های تالش قرار دارد و از دو بخش جلگه‌ای و کوهستانی تشکیل شده ‌است. این شهرستان از شمال به دریای خزر و شهرستان تالش، از غرب به شهرستان خلخال، از جنوب به شهرستان‌های صومعه سرا و ماسال و از شرق با شهرستان بندر انزلی مرز مشترک دارد.

مساحت اين شهرستان 770/294 كيلومتر مربع مي باشد .اين شهرستان از نظر نا همواري به دو منطقه كوهستاني و جلگه اي تقسيم مي شود تقريبا همه رودخانه هاي شهرستان از منطقه كوهستاني به جلگه سرازير مي شود كه مهمترين آنها رودخانه ديناچال ،شفارود و چاكرود است.

شهرستان رضوانشهر در سال  76از شهرستان تالش منتزع و مستقل گرديد كه دو بخش مركزي وپرده سر وچهار دهستان ، ديناچال ،ييلاقي ارده ،خوشابر ، گيل دو لاب مي باشد و داراي 110 آبادي ا ست كه از اين تعداد 12 آبادي خالي از سكنه است. مركز اين شهرستان ، شهر رضوانشهر است. زبانهاي رايج در اين شهرستان شامل زبان تالشي و گيلكي است كه زبان تالشي در منطقه كوهستاني تكلم مي شود و اهالي آن پيرو مذهب تسنن هستند و زبان منطقه جلگه، گيلكي است و اهالي آن پيرو مذهب تشيع مي باشد . جمعيت اين شهرستان طبق سر شماري سال 85 بالغ بر 64574 نفر مي باشد.

این شهرستان از نظر زیباییهای طبیعی شهرستانی غنی است. آبشار ویسه‌دار از گردشگاه‌های زیبای منطقه ‌است. کارخانه تولید کاغذ چوکا نیز در این شهرستان است این کارخانه که زمانی حدود ۷۰ درصد کاغذ کارتن کشور را تولید می‌کرد اکنون دارای وضع نابسامانی است.

 

مشخصات شهرستان

مرکز شهرستان :    شهر رضوانشهر

نام(های) قدیمی :   رَزوَند يا رزونده يا رزوندي

وسعت شهرستان:   770/294 کیلومتر مربع

جمعیت شهرستان: بالغ بر 64٬574 نفر

درصد شهرنشین : ----

زبان‌ گفتاری :    تالشی، گیلکی

مذهب : شیعه ، سنی

ارتفاع از سطح دریا : 15 متر

تعداد بخش: 2

تعداد شهرهای تابعه: 2       

تعداد دهستان‌ها : 2 دهستان در حومه بخش مرکزی و 2 دهستان در بخش دیگر

پیش‌شماره تلفنی : 0182

 

تقسیمات کشوری

این شهرستان شامل دو بخش پره سر و مرکزی و شهرهای رضوانشهر و پره سر، و دارای چهار دهستان به نام‌های دیناچال، ییلاقی ارده، خوشابر و گیل دولاب و ۱۱۰ روستا می‌باشد.

 

    بخش مرکزی شهرستان رضوانشهر

        دهستان خوشابر

        دهستان گیل دولاب

 

شهر: رضوانشهر

 

        دوران

        کوههای الماس

        تازه اباد

        شهرک چوکا

        بارگام

        روشنده

 

        بخش پره‌سر

        دهستان دیناچال

        دهستان ییلاقی ارده

 

شهر: پره‌سر

 

 

جمعیت

جمعیت شهرستان رضوانشهر بر پایهٔ آمار سال ۱۳۸۵، نزدیک به ۷۰ هزار نفر برآورد می‌گردد که با این احتساب ۶/۲ درصد کل جمعیت استان گیلان را دارا می‌باشد و مردمان آن به زبان‌های ترکی ، تالشی و گیلکی صحبت می‌کنند.

 

تاريخچه :

نام اصلي رضوان‌شهر، رَزوَند يا رزونده يا رزوندي (razvendi) بوده‌است که بعداً به صورت رضوان‌ده و رضوان‌شهر درآمد. اين محل تا سال‌هاي 1300 خورشيدي چندان رونقي نداشت.در دوران انقلاب جنگل، جاده موسوم به شاه‌عباسي بازسازي و بهره‌برداري دوباره شد. اين جاده با گذر از رضوان‌ده، گسگرات را به آبادي ساحلي شفارود پيوند مي‌داد.

 پيرامون سال 1315 نيز جاده بندر انزلي به آستارا ساخته شد و درست در محل کنوني رضوان‌شهر جاده شاه‌عباسي را قطع نمود.چهارراهي که به اين‌صورت پديد آمد محلي شد براي ايست مسافران و حمل بار و بنه آنان . اين محل هم‌اکنون نيز با نام چهارراه شهرت دارد. با گذر زمان چهارشنبه‌بازار روستاي بيگ‌زادمحله که در منطقه تالش‌دولاب و در سه کيلومتري شمال رضوان‌شهر تشکيل مي‌شد، به اين چهارراه منتقل گرديد و اين امر باعث شد اين محل به سرعت گسترش يافته به صورت شهر کنوني درآيد.

ساکنين رضوان شهر متشکل از دو روستاي اسفيدواجان و اران هستند که در سال 1366 به يکديگر ملحق شده است در مورد وجه تسميه شهر روايات گوناگوني ذکر شده است بر اساس يکي از اين روايتها اسفيدواجان را معرب واژه اسپيدواگان مي دانند که در متون قديمي زرتشتي به معني خاک سفيدميان دو رودخانه است .دو رودخانه فصلي از داخل بافت اين شهر مي گذرد که ساکنين به منظور استفاده از آب اين رودخانه ها دراين منطقه جمع شده اند.اما به مرور زمان و به علت بروز سيل که موجب تخريب ابنيه شهر مي شده است به قسمت هاي مرتفع تر وتپه ها رو آورده و شهرک شمالي و جنوبي را پي ريزي نموده اند بر طبق اظهار نظر معتمدين و ريش سفيدان محلي اسفيدواجان اول وري جان سپس (مندرجان)و در مرحله سوم به اسفيدواجان نام داده است و حدود 2000سال سابقه دارد. عده اي نيز معتقدند در زمان زرتشتيان نام اين محل اسفيدواجان به معني بازار سفيد جانان بوده است . همچنين محله اران را به معني محل فرود آمدن مي دانند. اين روستا قدمت زيادي دارد و سابقه آن به قبل از اسلام و زمان ساسانيان برميگردد.

 

  موقعيت جغرافيايي و مشخصات عمومي

 شهرستان رضوانشهر در شمال غربي گيلان، بين سواحل درياي خزر و رشته كوه هاي تالش قرار دارد كه از دوبخش جلگه اي و كوهستاني تشكيل گرديده است، رضوانشهر بين شهرستان هاي تالش، بندرانزلي، صومعه سرا، ماسال و خلخال واقع شده است. زبانهاي رايج در اين شهرستان شامل زبان تالشي وگيلكي است كه زبان تالشي در منطقه كوهستاني تكلم مي شود وزبان منطقه جلگه ، گيلكي مي باشد. اين شهرستان از موقعيت جغرافيايي ممتازي برخوردار مي باشد بدين معنا كه گلوگاه ارتباطي بخش هاي مركزي، غربي و شمالي استان محسوب شده و در مدخل شاهراه ارتباطي گيلان به استان اردبيل و كشورهاي قفقاز و روسيه قرار گرفته است. مساحت اين شهرستان 770/294 كيلومتر مربع است كه حدود 40درصد آن عرصه هاي كوهستاني جنگلي و مرتعي و ييلاقي و 30% نيز جلگه اي و ساحلي است . آب و هواي اين شهرستان در بخش ساحلي و جلگه اي مرطوب و در كوهستان ها نيمه مرطوب است، ميانگين بارش سالانه اين شهرستان 1000 تا 1400 ميلي متر كه از ساحل و جلگه به سمت كوهستان كاهش مي يابد. اين شهرستان داراي 2 بخش مركزي و پره سر، 2 شهر رضوانشهر و پره سر، 4 دهستان ديناچال، ييلاقي ارده، خوشابر، گيل دولاب و 110روستا و 25 دهياري است.

علاقمندان جهت اطلاعات بيشتردرخصوص اين شهرستان مي توانند به آدرس rezvanshahr.gilan.ir مراجعه فرمايند

 

اقتصاد

 اقتصاد شهرستان زيباي رضوانشهر بر پايه کشاورزي، دامداري است و مردم مهربان و زحمتکش اين شهر از اين راه امرارمعاش مي کند. مهم ترين محصولات کشاورزي رضوانشهر: برنج، گندم، جو و ذرت است كه به صورت سنتي و نيمه سنتي كشت مي شود. از ديگر فعاليتهاي رايج در منطقه مي توان به باغداري، تكثير گياهان دارويي و زينتي و پرورش ماهيان سردآبي، گرم آبي و خاوياري، به زنبور داري و پرورش كرم ابريشم و توتون كاري اشاره نمود. از نظر صنايع مي توان كارخانه چوب و كاغذ ايران چوكا كه مهمترين كارخانه چوب در سطح خاورميانه است را نام برد.پرورش دام به دليل دارا بودن مراتع مناسب (22 هزار هکتار در شهرستان رضوانشهر) از اهميت ويژه‌اي برخوردار مي‌باشد.

 

جاذبه‌های گردشگری (طبیعی و تاریخی ـ مذهبی)

 شهرستان رضوانشهر داراي دهها هزار هكتار عرصه‌هاي منابع طبيعي و جنگلي است.

 

و اما جاهای دیدنی : 

 

سواحل زیبای دریای خزر در سیمبرخاله و تازه آباد

 آبشار ویسادار پره سر

 مناطق کوهستانی ارده و زندانه و برزکوه

 بنای تاریخی اسپیه مزگت(مسجد سفید) دیناچال

 خرابه های شهرگسگر در روستای هفت دغنان

 گورستان باستانی مینه رو و وسکه

 دژ زرین کول در ییلاق شوشل دشته دومن

 گورستان باستانی رفیه رود میانرود

 پل آجری پونل

 خانه تاریخی سردار مقتدر در ییلاق آق مسجد رینه

 آرامگاه سید شرف شاه و سید امین السلطان غریب بنده

 

 منبع : سايت استانداري گيلان